تحول دیجیتال مدیریت شهری، یک نقشه راه جامع برای گذار از روش‌های سنتی به حکمرانی داده‌محور و شهروندمحور است. این مدل ‏موفق، تنها ‏فناوری نیست، بلکه تحلیل تعامل عوامل راهبردی، سازمانی، اجتماعی و زیرساختی در بافت خاص هر شهر و ارائه راه‌حل‌های ‏عملیاتی متناسب است. هدف ‏اصلی پژوهش ‏حاضر ارائه مدل تحول دیجیتال در مدیریت شهری در ایران‎ ‎است. این پژوهش در چارچوب رویکرد کیفی و با به‌کارگیری روش داده بنیاد ‏‏صورت گرفته است. ابزار گردآوری اطلاعات با انجام مصاحبه نیمه ساختاریافته از نمونه انتخاب شد. سپس جامعه موردمطالعه خبرگان فعال ‏در مدیران و ‏تصمیم‌سازان شهری، کارشناسان و متخصصان فناوری اطلاعات در شهرداری، فعالان ‏بخش خصوصیِ ارائه‌دهنده خدمات ‏دیجیتال شهری، ذی‌نفعان ‏متخصص، پژوهشگران حوزه مدیریت شهری ‏بودند. روش نمونه گیری به‌صورت هدفمند و ‏انتخاب نمونه طبق ‏فرایند گلوله برفی تا رسیدن به اشباع نظری ‏پیش رفت و 17 نفر به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. برای تحلیل داده‌ها در ‏بخش کیفی از روش ‏استراوس و کوربین(کدگذاری باز، محوری و انتخابی) استفاده ‏شد. جهت روایی و پایایی سؤالات از روش تطبیق ‏توسط اعضا و روش توافق ‏درون موضوعی استفاده شد. یافته‌های پژوهش نشان می ‏دهد که شرایط علی ‏شامل (عوامل راهبردی و حکمرانی، ...) می‌شوند. عوامل زمینه‌ای ‏شامل (عوامل اقتصادی، ...) است. عوامل ‏مداخله‌گر شامل (عوامل ‏تعدیل‌کننده، ...) هستند. ‏راهبردها شامل (راهبردهای کلان رویکردی ...) ‏دسته‌بندی می‌شوند. پیامدها شامل(موارد ژئوپلیتیکی و امنیتی نوین، ...) هستند. این مدل به یک نقشه راه ‏کاربردی چهارمرحله‌ای تبدیل شده ‏است؛ شروع با تشخیص جامع وضعیت شهر، سپس طراحی راهبردهای ترکیبی و متناسب (مانند تحول تدریجی با ‏پروژه‌های پایلوت)، اجرا ‏تحت پایش مستمر توسط کمیته‌ای فرابخشی، و ختم به بازنگری چابک در چرخه‌ای مداوم. هدف نهایی، تبدیل تحول دیجیتال از ‏پروژه‌ای ‏پراکنده به یک فرآیند تغییر اجتماعی-سازمانی پایدار و تاب‌آور است‏.‏