این پژوهش با هدف ارائه مدل برندسازی پایدار در صنعت ساختمان انجام شد. با توجه به نقش روزافزون برندسازی در ارتقای رقابت‌پذیری و ضرورت توجه به ابعاد پایداری در این صنعت، تدوین الگویی جامع برای تبیین ابعاد و مؤلفه‌های برندسازی پایدار، امری ضروری به نظر می‌رسد.

این پژوهش از نوع کیفی و در چارچوب پارادایم تفسیری انجام گرفته و از رویکرد فراترکیب بر اساس الگوی هفت‌مرحله‌ای سندلوسکی و باروسو (2007( به‌عنوان استراتژی پژوهش بهره گرفته است. بدین منظور، مطالعات و پژوهش‌های مرتبط با برندسازی پایدار در صنعت ساختمان از پایگاه‌های معتبر اسکوپوس و وب آو ساینس با استفاده از نمونه‌گیری هدفمند و قضاوتی گردآوری، مرور و تحلیل شد. سپس گزاره، مفاهیم، مقوله‌ها و شاخص‌های استخراج‌شده با رویکرد تلفیقی در قالب مدلی چندبعدی سازمان‌دهی گردید تا ابعاد اصلی و مؤلفه‌های کلیدی برندسازی پایدار در صنعت ساختمان شناسایی و تبیین شود.

یافته‌های پژوهش نشان داد که برندسازی پایدار فرآیندی چندبعدی و پویا است که از الزامات زمینه‌ای شامل عوامل بیرونی مانند قوانین و انتظارات ذی‌نفعان و عوامل درونی مانند فرهنگ سازمانی و رهبری و تعهدات راهبردی آغاز می‌شود. تحقق این فرآیند مستلزم توسعه زیرساخت‌ها و منابع پشتیبان نظیر سرمایه انسانی، فناوری و نوآوری سبز و منابع مالی پایدار است و در قالب فرآیندهای راهبردی و عملیاتی شامل طراحی راهبرد برند،طراحی، مدیریت و اجرای پایدار، ساخت هویت برند و بهره‌گیری از ابزارهای ارتباطی و بازاریابی پایدار به اجرا درمی‌آید.

تداوم این چرخه از طریق ارزیابی و بهبود مستمر برند، پایش عملکرد، و یادگیری و توسعه تضمین می‌شود و در نهایت به دستاوردهای کلان، سازمانی و بازارمحور، از جمله توسعه پایدار، ارتقای تصویر برند و افزایش وفاداری مشتریان منجر می‌گردد.