با افزایش فشارهای جهانی بر صنایع برای کاهش اثرات زیست‌محیطی، صنایع فولاد به عنوان یکی از مصرف‌کنندگان عمده انرژی و تولیدکنندگان گازهای گلخانه‌ای، نیازمند اتخاذ راهکارهای نوآورانه هستند. این پژوهش با هدف واکاوی تأثیر فناوری‌های هوشمند سازمانی بر پایداری زیست محیطی با در نظر گرفتن نقش میانجی مدیریت منابع انسانی سبز در شرکت صنایع فولاد خوزستان انجام شده است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی؛ از نظر ماهیت داده‌ها، کمی؛ و از نظر روش گردآوری داده‌ها، توصیفی-همبستگی از نوع مدل‌سازی معادلات ساختاری است. جامعه آماری شامل ۵۶۳۴ نفر از مدیران و کارشناسان شرکت صنایع فولاد خوزستان است. حجم نمونه بر اساس فرمول کوکران ۳۶۰ نفر تعیین و در نهایت ۲۸۸ پرسشنامه سالم با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی ساده جمع‌آوری شد. ابزار پژوهش، پرسشنامه است که روایی محتوایی آن توسط خبرگان تأیید و پایایی آن با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ مورد تأیید قرار گرفت. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزارهای SPSS و SmartPLS و به روش حداقل مربعات جزئی (PLS-SEM) تحلیل شدند. نتایج نشان داد که فناوری‌های هوشمند سازمانی تأثیر مثبت و معناداری بر مدیریت منابع انسانی سبز و بر پایداری زیست محیطی دارد. همچنین مدیریت منابع انسانی سبز تأثیر مثبت و معناداری بر پایداری زیست محیطی دارد. در نهایت، نقش میانجی مدیریت منابع انسانی سبز در رابطه بین فناوری‌های هوشمند سازمانی و پایداری زیست محیطی تأیید شد. مقدار ضریب تعیین (R²) برای پایداری زیست محیطی برابر 55/0 بود که نشان می‌دهد مدل پژوهش توانسته است ۵۵ درصد از واریانس این متغیر را تبیین کند. شاخص برازش مدل (GOF) برابر 42/0 بود که نشان‌دهنده برازش مطلوب مدل است. فناوری‌های هوشمند سازمانی به عنوان موتور محرکه تحول دیجیتال، هم به طور مستقیم و هم با تقویت اقدامات مدیریت منابع انسانی سبز ، زمینه‌ساز بهبود پایداری زیست محیطی در صنعت فولاد هستند.