این پژوهش تأثیر مالی دیجیتال فراگیر بر نوآوری سبز را با تأکید بر نقش تعدیلی کیفیت اطلاعات حسابداری بررسی کرده و از رویکرد تحلیل روابط خاکستری استفاده می‌کند. هدف پژوهش، تحلیل چگونگی تقویت نوآوری سبز از طریق مالی دیجیتال و نقش کیفیت اطلاعات حسابداری در این رابطه است. داده‌ها از ۱۲۰ پاسخ‌دهنده (مدیران و کارشناسان شرکت‌های فعال در فناوری مالی، انرژی تجدیدپذیر، و کشاورزی پایدار) با استفاده از پرسشنامه‌ای مبتنی بر مقیاس لیکرت ۵ درجه‌ای در سال 1404، جمع‌آوری شد. نتایج آمار توصیفی نشان داد که مالی دیجیتال فراگیر، نوآوری سبز، و کیفیت اطلاعات حسابداری دارای توزیع‌های متفاوتی هستند، با پراکندگی بالا در نوآوری سبز که نشان‌دهنده چالش‌های ساختاری است. تحلیل روابط خاکستری نشان داد که مالی دیجیتال فراگیر تأثیر مثبت و معناداری بر نوآوری سبز دارد، که فرضیه اول را تأیید می‌کند. نقش تعدیلی کیفیت اطلاعات حسابداری نیز تأیید شد، به طوری که کیفیت بالا این رابطه را تقویت و کیفیت پایین آن را تضعیف می‌کند، که فرضیه دوم را تأیید می‌کند. آزمون آنوا تفاوت معنادار بین گروه‌های کیفیت اطلاعات حسابداری را نشان داد. یافته‌ها حاکی از آن است که مالی دیجیتال با کاهش هزینه‌های معاملاتی و افزایش دسترسی به منابع، نوآوری سبز را تقویت می‌کند، و کیفیت بالای اطلاعات حسابداری این رابطه را از طریق شفافیت و کاهش عدم تقارن اطلاعات بهبود می‌بخشد. پیشنهادات شامل اجرای برنامه‌های آموزشی دیجیتال، ایجاد صندوق‌های سبز، و الزام گزارشگری مالی-زیستی است. این پژوهش با پر کردن شکاف‌های پژوهشی، چارچوبی برای سیاست‌گذاری پایدار ارائه می‌دهد.