تغییرات شدید آب و هوا به دلیل فعالیتهای انسانی به یک نگرانی فزاینده تبدیل شده است و میبایست رفتارهای انسانی با اصول محیط زیستی منطبق باشد تا پایداری تضمین شود. هدف از پژوهش حاضر با توجه به شرایط محیط زیستی کشور و بحران های محیط زیستی موجود، بررسی تاثیر آگاهی محیط زیستی بر رفتار محیط زیستی هواداران فوتبال با نقش میانجی نگرش محیط زیستی است. روش پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش جمع آوری دادهها، از نوع تحقیقات توصیفی- پیمایشی می باشد. جامعه آماری پژوهش حاضر هواداران لیگ برتر فوتبال خلیج فارس ایران بودند که به دلیل تعدد زیاد آنها، برای تعیین حجم نمونه آماری از آخرین سطح جدول کرجسی- مورگان (384=n) استفاده شد. ابزار اندازهگیری شامل پرسشنامه اقتباس یافته با 42 بوده است بود. روایی صوری و محتوایی پرسشنامه توسط صاحبنظران و پایایی نیز با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی تأیید شد. مدل حاصله با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری با رویکرد تحلیل عاملی تأییدی و تحلیل مسیر تجزیه و تحلیل شد. یافتههای پژوهش نشان داد که آگاهی محیط زیستی به ترتیب 23 درصد و 47 درصد از تغییرات مربوط به رفتار محیط زیستی و نگرش محیط زیستی، آگاهی محیط زیستی با نقش میانجی نگرش محیط زیستی 39 درصد رفتار محیط زیستی، نگرش محیط زیستی 48 درصد از تغییرات مربوط به رفتار محیط زیستی هواداران را تبیین میکند. بنابراین نتایج پژوهش حاضر مسیر روشنی را برای فدراسیون فوتبال، باشگاهها و سازمان حفاظت محیط زیست فراهم کرده است تا با استفاده از ظرفیتهای رسانهای و فرهنگی بالقوه، آگاهی محیط زیستی هواداران فوتبال را به منظور فرهنگ سازی، ارتقا آگاهی و توسعه رفتارهای محیط زیستی را افزایش دهند، زمینه لازم برای کاهش ردپای کربن لیگ برتر فوتبال ایران فراهم کنند.
)