بررسی تأثیرات مدیریت منابع انسانی استراتژیک و نوآوری سبز بر عملکرد محیطی با تأکید بر نقش خودکارآمدی و تناسب فرد- سازمان (مورد مطالعه: بیمارستان‌های خصوصی مشهد)

شکیبایی, مهدی; ملکی, بهاره; هوشیار, وجیهه

doi:10.22077/jgdms.2025.8790.1249

بررسی تأثیرات مدیریت منابع انسانی استراتژیک و نوآوری سبز بر عملکرد محیطی با تأکید بر نقش خودکارآمدی و تناسب فرد- سازمان (مورد مطالعه: بیمارستان‌های خصوصی مشهد)

مقالات آماده انتشار

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

¹ دانشجوی کارشناسی ارشد، مدیریت بازرگانی، مؤسسه آموزش عالی غیر دولتی غیرانتفاعی عطار، مشهد، ایران

² استادیار، مدیریت سیستم‌ها، مؤسسه آموزش عالی غیر دولتی غیرانتفاعی عطار، مشهد، ایران.

³ استادیار، مدیریت منابع انسانی، مؤسسه آموزش عالی غیر دولتی غیرانتفاعی عطار، مشهد، ایران.

10.22077/jgdms.2025.8790.1249

چکیده

افزایش نگرانی‌ها در مورد محیط زیست و به دنبال آن، پیدایش استانداردهای بین المللی زیست محیطی، سبب اجبار سازمان‌ها به پذیرش استراتژی‌های سبز و اعمال مدیریت سبز در کلیه امور و موضوعات سازمانی شده است. هدف این پژوهش بررسی تأثیر مدیریت منابع انسانی استراتژیک بر عملکرد محیطی در سطح فردی، از طریق نقش‌های خودکارآمدی، نوآوری سبز و تناسب فرد- سازمان بوده‌ است. این پژوهش از حیث هدف کاربردی و از حیث شیوه گردآوری اطلاعات، توصیفی-پیمایشی است. جامعه آماری، کلیه کارشناسان بیمارستان‌های خصوصی مشهد می‌باشد؛ بر اساس روش سرانگشتی کالین، تعداد اعضای نمونه 220 نفر در نظر گرفته شده است. ابزار جمع‌آوری داده‌ها، پرسشنامههای استاندارد پژوهش‌هایی نظیر علی، لی و وی (2018) و پنگ و همکاران (2024) بوده است. جهت سنجش روایی از نظر خبرگان و روایی همگرا و واگرا و تحلیل عاملی استفاده شده است. جهت سنجش پایایی از آلفای کرونباخ و پایایی مرکب استفاده شد. تحلیل داده‌ها با روش مدلسازی معادلات ساختاری و با نرم‌افزار اسمارت پی‌ال‌اس 3 انجام شد. نتایج نشان داد که مدیریت منابع انسانی استراتژیک بر نوآوری سبز و خودکارآمدی تأثیر مثبت و معناداری دارد؛ نوآوری سبز بر عملکرد محیطی و خودکارآمدی بر نوآوری سبز تأثیر مثبت و معناداری دارد. مدیریت منابع انسانی استراتژیک از طریق نقش میانجی خودکارآمدی بر نوآوری سبز تأثیر معناداری دارد؛ همچنین، نوآوری سبز بر عملکرد محیطی با نقش تعدیلگر تناسب فرد- سازمان تأثیر دارد. یافته‌ها حاکی از آن است که در طراحی اقدمات مدیریت منابع انسانی استراتژیک (به طور خاص اقدامات متمرکز بر نوآوری سبز)، توجه به تقویت متغیر روانشناختی خودکارآمدی حیاتی می‌باشد. وجود خودکارآمدی می‌تواند انگیزه درونی افراد را برای مشارکت در وظایف چالش ‌برانگیز افزایش دهد و به افزایش تلاش‌ها در جهت رفتارهای نوآورانه سبز منجر شود. همچنین، همسویی ارزش‌های فردی و سازمانی می‌تواند به طور قابل‌توجهی بر تلاش‌ها به سمت نوآوری سبز و عملکرد محیطی تأثیر بگذارد.

کلیدواژه‌ها