این مطالعه با هدف بررسی تأثیر مدیریت منابع انسانی سبز (GHRM) بر جذابیت سازمانی، با در نظر گرفتن نقش میانجی عملکرد زیست‌محیطی و شهرت سازمانی و نقش تعدیل‌گر فرهنگ سبز، در شرکت پگاه گلستان انجام شد. از نظر هدف، پژوهش کاربردی و از نظر روش، توصیفی-پیمایشی بود. جامعه آماری شامل ۲۷۰ نفر از کارکنان شرکت بود که با استفاده از روش نمونه‌گیری ساختاری، ۱۵۹ نفر به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه‌های استاندارد گردآوری و با نرم‌افزارهای SPSS و SmartPLS تحلیل شدند. نتایج نشان داد که مدیریت منابع انسانی سبز تأثیر مثبت و معناداری بر جذابیت سازمانی (β = 0.134)، عملکرد زیست‌محیطی (β = 0.780) و شهرت سازمانی (β = 0.327) دارد. همچنین، عملکرد زیست‌محیطی تأثیر مثبت و معناداری بر شهرت سازمانی (β = 0.509) و جذابیت سازمانی (β = 0.158) نشان داد و شهرت سازمانی نیز تأثیر مثبت و مستقلی بر جذابیت سازمانی (β = 0.406) داشت. فرهنگ سبز به‌عنوان متغیر تعدیل‌گر اثر مدیریت منابع انسانی سبز بر تمامی متغیرهای مورد بررسی را تقویت نمود. یافته‌ها نشان می‌دهند که پیاده‌سازی سیاست‌های مدیریت منابع انسانی سبز، علاوه بر بهبود عملکرد زیست‌محیطی و شهرت سازمانی، به افزایش جذابیت سازمانی نیز کمک می‌کند. از منظر کاربردی، پژوهش توصیه می‌کند که مدیران با نهادینه‌سازی فرهنگ سبز و توسعه سیاست‌های منابع انسانی سبز، تصویری مسئولیت‌پذیر و پایدار از سازمان ارائه کنند تا از مزایای رقابتی ناشی از شهرت مثبت و جذابیت سازمان بهره‌مند شوند. محدودیت‌های مطالعه شامل محدودیت زمینه‌ای و استفاده از طراحی مقطعی است و پیشنهاد می‌شود در پژوهش‌های آینده از روش‌های طولی و بررسی متغیرهای تکمیلی استفاده شود تا نتایج قابل تعمیم‌تر و جامع‌تر شوند. این پژوهش می‌تواند راهنمای مفیدی برای سازمان‌ها و مدیران در تدوین سیاست‌های منابع انسانی سبز و بهبود عملکرد زیست‌محیطی و جذابیت سازمان باشد.