تعیین پیش بینی کننده های رضایتمندی از فضای سبز و مدیریت آن(مورد مطالعه، مشهد)

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

دانشگاه پیام نور

چکیده

تجارب حاصل در کشورهای مختلف نشان می دهد که یگانه راهکار توسعه شهرها، راه حلهای مبتنی بر طبیعت است. اما چنین رویکردهایی به نحوه تفکر جوامع در مورد طبیعت بستگی دارد. نوع نگاه مردم به طبیعت هم به ارزشها، باورها و نگرش آنان مربوط است. در پروژه های توسعه و تجهیز فضاهای سبز شهری این مسئله اهمیت بیشتری دارد. اما شناخت این مقولات و استفاده از آنها در مدیریت و اجرا، مشکلاتی به همراه دارد. بنابراین، علی‌رغم مزایای این ابزارها در توسعه و تجهیزات فضاهای سبز، بهره مندی از آنها چندان معمول نیست. فرض این بررسی آن بود که ارزش‌های مدنظر مردم از طریق سه مقوله اعتماد، دانش و باور پیش بینی کننده های مناسبی برای تعیین میزان رضایتمندی از فضای سبز و مدیریت این مجموعه در شهر مشهد می باشد. برای آزمون این فرض، از روش تحقیق توصیفی و تحلیلی استفاده گردید. داده های مورد نیاز با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته از نمونه ای به حجم 385 نفر گردآوری شد. داده های به دست آمده با استفاده از میانگین، رگرسیون خطی تعمیم یافته و تحلیل معادلات ساختاری تجزیه و تحلیل گردید. نتایج نشان داد که سیاست گذاری ها در سطوح ملی و محلی، رویکردهای مورد توجه مردم را تحت تاثیر قرار می دهد و رضایت و اعتماد زمانی شکل می گیرد که فضاهای سبز شهری امتیازات اجتماعی-اکولوژیکی لازم را در اختیار ساکنین قرار دهد. بنابراین، درک ارتباط با طبیعت برای پیش‌بینی شناخت‌های انتزاعی ضروری می باشد. همچنن تفاوت در ترکیب و ساختار پوشش گیاهی بر نگرش ها و ترجیحات مردم اثرگذار است. به طورکلی، ارزش ها و باورهای مردم اغلب نسبت به فضاهای سبز شهری مثبت و معمولا هم پایدار می باشد، اما این روند در ارتباط با مدیریت این حوزه چنین نیست.

کلیدواژه‌ها

موضوعات