دانشگاه بیرجند مطالعات مدیریت توسعه سبز 2981-2402 5 2 2026 06 22 From Green Intellectual Capital to Green Supply Chain Performance: The Moderating Role of Big Data Analytics Capabilities از سرمایه فکری سبز تا عملکرد زنجیره تأمین سبز: نقش تعدیل‌گر قابلیت‌های داده‌کاوی کلان 3775 10.22077/jgdms.2025.8978.1269 FA معصومه عربشاهی گروه مدیریت،دانشکده علوم اداری،دانشگاه بین المللی امام رضا،مشهد،ایران Journal Article 2025 02 18 <strong>Introduction</strong><br />The escalation of global environmental exigencies has compelled organizations to integrate sustainability into core strategic frameworks, particularly within supply chain management (SCM). Concurrently, the transition from physical-asset-based economies to intellectual-capital-driven models emphasizes that sustainable competitive advantage now hinges on the identification and deployment of intangible resources. In this paradigm, Big Data Analytics (BDA) acts as a critical enabler, transforming voluminous, fragmented data into actionable insights that optimize coordination and efficiency across supply chain nodes. Despite this, empirical evidence linking specific dimensions of “Green Intellectual Capital” (GIC)—human, structural, and relational—to “Green Supply Chain Performance” (GSCP) remains fragmented. This study addresses this gap by investigating the direct effects of GIC on GSCP, while critically examining the moderating influence of BDA capabilities. By exploring this nexus, we provide a sophisticated understanding of how technological infrastructure amplifies the strategic value of intellectual resources in the pursuit of environmental sustainability.<br /><strong> </strong><br /><strong>Methodology</strong><br />Adopting a descriptive-correlational design, this study utilizes a survey-based methodology to examine small and medium-sized enterprises (SMEs) in Iraq. A sample of 280 managers and senior executives was selected via convenience sampling. The research instrument comprised a standardized questionnaire adapted from Al-Khatib and Shohiber (2022), operationalizing GIC dimensions, BDA capability, and GSCP. To ensure rigor, the measurement model was validated through Confirmatory Factor Analysis (CFA), assessing convergent validity via Average Variance Extracted (AVE > 0.5) and divergent validity via the Fornell-Larcker criterion. Internal consistency was confirmed through Cronbach’s alpha and Composite Reliability (CR) metrics. The theoretical model was evaluated using Structural Equation Modeling (SEM) within SmartPLS 3, ensuring a robust statistical foundation for hypothesis testing.<br /> <br /><strong>Findings</strong><br />The empirical analysis reveals a highly significant predictive relationship between GIC and GSCP (R² = 0.701), confirming that intellectual capital is a primary determinant of environmental supply chain outcomes. Specifically, Green Relational Capital (t=4.336) and Green Structural Capital (t=4.166) demonstrate the most robust direct effects, followed by Green Human Capital (t=2.541). Crucially, the analytical results unveil differential moderating effects of BDA: while BDA capability significantly amplifies the impact of Green Human and Relational capital on GSCP, it displays a limited moderating role regarding Green Structural capital. This nuance suggests that while BDA facilitates the agility required for human and network-based interactions, the rigid, entrenched nature of organizational structures may act as a buffer against real-time data-driven optimization.<br /> <br /><strong>Discussion and Conclusion</strong><br />The findings advance the literature by delineating how GIC dimensions synergistically enhance environmental performance. The positive, significant impact of human, structural, and relational green capital confirms that sustainability must be embedded across the tripartite pillars of organizational life: people, infrastructure, and partnerships. The moderating role of BDA signifies that in the era of “Industry 4.0,” technological capability is not merely an operational tool but a strategic catalyst that magnifies the efficacy of human and network capital. However, the non-significant moderation for structural capital is a pivotal analytical finding. It suggests that organizational structure—comprising culture, formal processes, and standardized routines—possesses an inherent inertia. Unlike the fluidity of human intelligence and relational networks, structural capital may require transformation-oriented leadership rather than data-driven adjustments to improve sustainability. Managerially, this study suggests that Iraqi SMEs should prioritize a two-pronged strategy: first, cultivating green intellectual capital to build a foundation for sustainability; and second, investing in BDA to unlock the potential of that capital. Companies are encouraged to foster sustainable partnerships and employee environmental training, while remaining cognizant that structural adjustments require longer-term, cultural commitment. Future research should investigate specific mediating mechanisms—such as organizational agility or knowledge management processes—to further decipher how BDA intersects with different layers of corporate capital in various industrial and geopolitical contexts. با توجه به رشد نگرانی‌های زیست‌محیطی جهانی، آگاهی زیست‌محیطی در شرکت‌ها بیش از گذشته اهمیت پیدا کرده است و بسیاری از محققان و محققان اهمیت مدیریت زیست‌محیطی را در ارتقای عملکرد سازمانی پایدار، به‌ویژه در زمینه زنجیره‌های تامین، استدلال کرده‌اند. از طرفی، امروزه نقش سرمایه فکری در ایجاد ارزش برای شرکت‌ها بسیار بیشتر از نقشی است که سرمایه‌های فیزیکی ایفا می‌کند و شرکت‌ها برای کسب مزیت رقابتی پایدار، نیازمند شناسایی، مدیریت سرمایه‌های فکری خود هستند. تجزیه و تحلیل داده‌های بزرگ نیز بینش‌های جدید و متفاوتی را در مورد بهبود عملکرد زنجیره‌های تامین ارائه می‌دهد. هدف از انجام این پژوهش بررسی تاثیر ابعاد سرمایه فکری سبز بر عملکرد زنجیره تأمین سبز با نقش تعدیلگر قابلیت تجزیه و تحلیل داده‌های کلان بوده است. این پژوهش از حیث هدف کاربردی و از حیث روش اجرا، پیمایشی است. جامعه آماری تحقیق حاضر، کلیه­ مدیران و معاونان شرکت‌های کوچک و متوسط در کشور عراق می‌باشد.  بر اساس قاعده سرانگشتی کلاین برای حجم نمونه از این جامعه آماری، 280 نمونه به روش نمونه‌گیری غیر تصادفی و در دسترس در نظر گرفته شده‌است. ابزار جمع‌آوری داده‌ها پرسشنامه‌ استاندارد با اقتباس از الخطیب و شوهیبر (2022) بوده‌ است. جهت سنجش روایی صوری از نظر خبرگان و در خصوص روایی سازه از روایی همگرا و واگرا و تحلیل عاملی و جهت سنجش پایایی از آلفای کرونباخ و پایایی مرکب استفاده شد. تحلیل داده­ها با روش مدلیابی معادلات ساختاری و با نرم­­افزار اسمارت پی‌ال‌اس 3 انجام شده‌است. نتایج نشان داد ابعاد سرمایه فکری سبز شامل سرمایه انسانی سبز، سرمایه ساختاری سبز و سرمایه رابطه‌ای سبز بر عملکرد زنجیره تأمین سبز تأثیر مثبت و معناداری دارد. همچنین تاثیر سرمایه انسانی سبز و سرمایه رابطه‌ای سبز بر عملکرد زنجیره تأمین سبز با نقش تعدیلگر قابلیت تجزیه و تحلیل داده‌های کلان تعدیل می‌شود.